Zondag 19 juni 2005 : IRONMAN NICE (Frankrijk) 1061/1103 finishers  in 15hr15'38" (190 opgaves)

zwemmen : 1hr26'01"
wissel in 10'25"
fietsen : 8hr22'52"
wissel in 9'15"
lopen : 5hr26'45"

Donderdag 16 juni :
Rond 16 uur vertrek ik samen met mijn vrouw richting NICE. Ik besluit om eens een andere volgweg te nemen, daar de normale route via Luxemburg en Metz vele wegenwerken voor vertraging zorgen. En de péage op de autostrade zou mij in totaal 125 euro kosten. Dus valt de keuze op volgende weg : eerst naar Herentals. Daar autostrade richting Luik, Sankt Vith, naar Duitsland over Prum en dan even richting Luxemburg om goedkoop te tanken. Terug Duitsland : Saarlouis, Zweibrucken, Straatsburg, Colmar, Mulhouse. Dan terug via Duitsland autostrade naar Basel, Luzern, Gottardpas. Verder in Italie over Milaan, Genua en dan autostrade langs de kust volgen tot in Nice.
Vrijdag 17 juni :
rond de middag haal ik in Nice mijn documenten en attributen zoals stickers om op fiets en helm te plakken, zakken voor wisselzone... De temperatuur schommelt rond de 32 graden. We rijden 20 km verder naar Biot (bij Antibes) en installeren ons op camping Sequoia in een bungalow. Een duik in het zwembad zorgt voor de nodige afkoeling. 's Avonds gaan we naar Nice terug voor de wedstrijdbriefing.
Zaterdag 18 juni :
lekker rusten in de camping. In de namiddag lever ik mijn fiets met zakken voor de wisselzone af.
Zondag 19 juni :
Schitterende wedstrijd voor de eerste editie van de IRONMAN in NICE. Door de hitte (tot 36 graden) werd het een zware wedstrijd met maar liefst 190 opgaves. Al bij het zwemmen werd de kortste deelname van een atleet aan een IRONMAN geregistreerd : al na 5 minuten moest een persoon uit het water gehaald worden. Zwemmen was 2 ronden in warm en helder water, met daartussen een passage van 20 meter over het land om het publiek ook wat variatie te gunnen. Op de muziek van "Beautifull Day" van U2 gingen we van start in het heldere en warme zeewater. De zoute smaak was het enige negatieve punt in deze wedstrijd. Zwemmen ging redelijk goed : na 1hr26' kwam ik uit het water.
Onder de stranddouches doe ik mijn wetsuit uit en spoel het zoute zeewater van mijn lichaam. Dan zak voor fietsen van het rek halen en omkleden in de tent. Het fietsen zal door de hitte van 36 graden zéér lastig worden met in totaal 190 opgaves. Het fietsparkoers is de eerste 30 km vlak : 10 km op de Promenade des Anglais tot aan de luchthaven, dan rechtsaf in de vallei van de Var langs Pont de la Mande en Pont de L'Esteron. Daar begint het klimmen : eerst licht stijgend en golvend met veel lichte bochten richting Carros,Gattieres en terug langs Carros op 60 km. De temperatuur begint te stijgen en tot in Roquesteron (verste punt op 85 km) is het minder steil, maar wel lastig door de warmte. Op een drankpost zijn alle waterhoeveelheden uitgeput en moeten de vrijwilligers onze drinkbus vullen aan een waterbronnetje. Maar dat gaat snel.
Na 85 km te Roquesteron wordt het zéér lastig door de windstilte en hoge temperatuur : korte klimmetjes in de zinderende hitte zorgen ervoor dat de atleten met trosjes afvallen : languit liggen ze op hun rug op de grond met hun fiets naast zich. Ik krijg het ook moeilijk en zelfs lichte hoofdpijn van deze onmenselijke inspanningen. Toch let ik maximaal dat mijn lichaam zoveel mogelijk energie en vocht krijgt : W-cup, energie-gels en water. De marteling duurt tot Gilette. Een lange afdaling naar de vallei van de Var brengt de nodige rust. Daarna gaat het verder over een vlak stuk tot km 135 (Pont de L'Esteron). Nu volgt de finale met een beklimming via Carros naar St. Jeannet op km 150. Gedaan met klimmen : een lange afdaling naar de vallei op km 160 en dan richting wisselzone.
Eindelijk kan het lopen beginnen : ik besluit om het zeer kalm aan te doen en hetzelfde tempo aan te nemen als in Lanzarote om zoveel mogelijk op vetverbranding te lopen. Wat me ook prima lukt : ik zal praktisch dezelfde looptijd realiseren als in Lanzarote. De zon zal door onweerswolken verdwijnen, maar de zwoele temperatuur remt een hoger looptempo af.
Op het einde zorg ik nog voor wat show door met een spurtje te finishen. Een prachtige medaille is de beloning. Het diploma heb ik niet nodig, ook voor uitgebreid eten en massage heb ik geen zin : het lichaam heeft te lange tijd onder hittestress geleden.
Ik slaap die nacht als een blok beton.
Maandag 20 juni : het lichaam is doodmoe en ik doe regelmatig een slaapdutje om te recupereren. 's middags halen we onze DVD over de wedstrijd af. Snelle service moet ik zeggen !
Dinsdag 21 juni : de grote vermoeidheid is voorbij en tot donderdag genieten we van vakantie en lekker eten/drinken. Wz bezoeken Cannes, Nice, rijden met de auto nog eens langs het parkoers en bezoeken Col de Vence, Roquesteron, Gilette, Carros...