Zaterdag 20 mei 2005 : IRONMAN LANZAROTE (Gran Canaria) 594/613 finishers in 16hr20'21" (93 opgaves)
zwemmen : 1hr25'38"
wissel in 9'37"
fietsen : 9hr08'08"
wissel in 10'22"
lopen : 5hr26'39"

Eerst bij Chamizo te Mechelen een fietskoffer gaan huren voor 2 weken. Prijs : 30 euro.

Woensdag 18 mei : thuis vertrokken om 11 hr in de voormiddag met rudi in de auto van Bart die ons naar Zaventem brengt. Het inchecken verloopt snel en we mogen onze fietskoffer achterlaten bij de incheckbalie van Neckermann. Direkt richting gate, maar eerst iets drinken. Het vliegtuig vertrekt om 14.10 hr. Na 4 uur vliegen landen we in Arrecife te Lanzarote waar het 17 hr plaatselijke tijd is (1 uur vroeger dan in Belgie).
Na 10 minuten wachten hebben we onze koffers en gaan we buiten naar de bus. Deze brengt ons naar Puerto del Carmen, op 10 kilometer van Arrecife. Het transport van de fietskoffer kost mij 10 euro extra. Het is redelijk warm : ik schat 25 tot 30 graden.
Rond 18 uur zijn we in ons appartementencomplex Los Hibiscos, op 200 meter van het strand en de start. Eerst avondeten, dan fiets uitpakken en in elkaar steken.

Donderdag 19 mei : in de voormiddag met de wetsuit in de zee zwemmen gedurende 30 minuten. Dan een auto huren en met Johan en Rudy naar La Santa aan de overzijde van het eiland voor het afhalen van startnummer en registratie. We krijgen een T-shirt plus een blauw rugzak cadeau.

Vrijdag 20 mei : heel de dag rusten aan het zwembad of op het appartement + klaarmaken fiets + materiaal voor de wisselzone. 's Nachts kan ik redelijk goed slapen.

Zaterdag 21 mei : wedstrijddag. Ik sta op om 5 uur om te eten en te drinken. Rond 6 uur ga ik naar de startzone om de persoonlijke "feedbag" af te geven. Daarin steken enkele energiegels + drinkbus met koolhydraten. Die zal ik rond 100 km op het fietsparkoers nabij La Santa kunnen afhalen. Dan kontroleer ik voor een laatste maal mijn fiets en doe mijn wetsuit aan. In mijn haast vergeet ik mijn nek in te smeren tegen de wrijving met de wetsuit. Dat wordt gegarandeerd schuurwonden !
De zwemstart is om 7 uur. Ik start achteraan. We moeten 2 ronden zwemmen met halverwege een passage van 20 meter te voet over het strand. Het zwemmen gaat goed, onderweg wat last van de opgaande zon die de ogen verblind. Na 1hr25' kom ik uit het water, wat een goede zwemtijd voor mij is. Over een mat verder omhoog naar de straat, doorheen de douches waar ik het zeewater afspoel van mijn lichaam. In de tent doe ik mijn wetsuit uit, droog mijn lichaam af en trek de fietskledij aan. Ik steek voldoende energiegels in mijn T-shirt voor onderweg.
Met de fiets gaat het eerst 5 km richting oosten langs de zeekust over de boulevard van Puerto del Carmen. Dan gaat het linksaf richting binnenland. Er wachten mij 180 km fietsen waarbij 2551 meter geklommen moet worden : ongeveer 1000 meter meer dan bij een normale IRONMAN. Tevens staat er een redelijke tegenwind uit het noorden.
Ik verdeel het parkoers in 4 delen : de eerste berg van 250 meter klimmen is tussen km 15 en 32 rond het dorp Yaiza waarbij enkele kilometer langs de westkust gefietst wordt.
De tweede berg met 350 meter klimmen is tussen km 35 en 68. Dan is er aankomst in La Santa aan de zee in het noorden. Vervolgens even een bergje van 100 meter klimmen met nadien een stuk vlak langs het mooie strand van Famara.
De derde berg is de zwaarste : 600 meter klimmen tussen km 80 en 125. Deze bestaat eigenlijk uit 2 pieken met daartussen een afdaling naar Haria.
De vierde berg van 350 meter klimmen ligt tussen km 130 en 170. Komt daarbij nog de passaatwind uit het noorden die het fietsen lastiger maakt.
Na 5 km gefietst te hebben, gaat het licht golvend omhoog langs Uga en Yaiza met redelijk veel verkeer op de baan. Bij Yaiza even een lus maken in de vorm van een driehoek met passage langs de zee : eerst een lange rechte afdaling. Ik zie hoe de grote massa dit stuk al gedaan heeft en al op weg is naar berg nummer 2.
Ik ga lekker door langs La Hoya tot El Golfo waar ik terug richting binnenland ga. Er wacht mij een schitterende vlakke asfaltbaan met enorm veel lava. Bij El Golfo is het gedaan met genieten : licht bergop terug naar Yaiza. In Yaiza naar links op weg naar berg 2: we komen doorheen het Nationaal Park van Timanfaya, een woestijn van lava met vulkaantoppen. De weg gaat pal richting Noord en de wind waait fel tegen. Ook wordt de weg steiler en steiler : het is hard labeur. We fietsen voorbij de "kamelentocht". Geen tijd voor deze toeristische attractie : dit is een wereld zoals op de maan : totaal geen enkel stukje groen, alleen maar rots en zand  in zwart en rood.
Tegen Tinajo is het park gedaan. Wat volgt is een lange afdaling van 10 km naar La Santa, maar tegen de wind in. In La Santa gaat het oostwaarts, even 100 meter naar omhoog klimmen, dan een afdaling naar het mooiste strand van Lanzarote : dat van Famara (heel bekend bij de surfers wegens de hoge golven). De weg is in zeer slechte staat en de wind blaast hard van links opzij : ik moet mijn stuur stevig vasthouden om niet in het decor te belanden.
Even stoppen voor een plaspauze. ik wil terug starten als een Amerikaans atlete bij mij stopt en vraagt of ik een handpomp bijheb. Iets wat ik met ja moet beantwoorden. Ze pompt haar leeglopende band wat op en laat me achter : ongeveer 4 minuten verlies ik bij deze hulpdaad.
Bij Famara volgt een beter stuk : terug richting zuid naar het binnenland. Het gaat licht bergop, maar met de stevige rugwind is dat aangenaam. De zon brandt stevig op mijn huid en ik moet mijn zonnebril afdoen om af te koelen.
Tegen Teguise komt een korte en héél steile helling waar ik recht op de trappers moet staan. Meteen al een voorproefje wat berg 3 in petto heeft. Bovenaan deze helling staat een jeep met een doctor en ander personeel. Maar ik hoef hier geen hulp : lekker op souplesse op de kleinste versnelling naar boven.
Dan is het gedaan met de pret : een bocht van 90 graden naar links, richting Teguise, stevig omhoog over een brede, rechte baan. Het klimmen duurt meerdere kilometers. Na Teguise een afdaling van ongeveer 2 kilometer, gevolgd door een kilometerlange beklimming naar ??? Daarbij enkele zeer steile stukken met wind hard tegen. Enkele atleten staan daarbij "geparkeerd". Zelf daalt mijn fietstempo tot 8 kilometer per uur, zeg maar wandeltempo.
Eindelijk de langverwachte technische en steile afdaling naar La Haria : bochten van 180 graden en steil bergaf. Haria is als een oase in de woestijn : een klein dorpje met palmbomen temidden van een woeste bergwereld. Ik had verwacht dat hier de afdaling naar de zee zou beginnen, maar dat was een serieuze misser : door het centrum rechtdoor en meteen steil omhoog. De volgende 10 km wacht mij geen zaligmakende afdaling maar wel de hel : helling na helling duiken op, wind stevig in het nadeel blazend. Het fietstempo daalt verder naar 5 km per uur, bijna stilstand. Op het steilste stuk gaat een atleet zelfs te voet omhoog. Hier is het meer dan 1 keer sterven : onmeedogenloos beukt de wind op mijn lichaam, dijspieren spannen zich maximaal om mijn lichaamsgewicht van 100 kilo omhoog te krijgen. Links is er een spectaculair zicht op het 600 meter lager gelegen eiland La Graciosa + atlantische oceaan. Eindelijk bereik ik het hoogste punt : ik heb al 120 kilometer gereden en al veel energie verloren. Het is hier boven geen leuke plaats om halt te houden bij de bevoorrading : de harde wind blaast redelijk fris en wolkenflarden scheuren over deze bergtop.
Dan de 10 km lange afdaling naar Arieta. Geen denken aan om op het triatlonstuur te gaan liggen : de zijwind rukt aan het stuur en ik moet de handgrepen stevig beetnemen om zonder gevaar te kunnen afdalen. Na Arieta is het 20 kilometer met de wind van achter over een vlakke en brede autobaan. Dat valt nog mee, denk ik bij mezelf. Maar in Tahiche wordt een domper gezet op deze vreugde : rechtsaf en meteen een vals plat naar omhoog met de wind hard tegen. Mentaal is dit een zeer lastig stuk : ik zie ook mijn voorgangers langzaam voorwaarts kruipen. Gelukkig duurt dit maar enkele kilomter.
Dan volgt berg 4 rond San Bartholomé. Niet zo steil en meer gespreid over meerdere kilometer. Op 5 km van Puerto del Carmen staan er 165 km op mijn teller. Met nog 15 km te rijden gaan we nog een lusje doen in de buurt van Tion met een afwisseling van klimmetjes en afdalingen. Met veel vreugde rij ik Puerto del Carmen binnen. De zon brandt volop en de lopers beschermen zich met pet en zonnebril.
Er resten mij nog 6 uur vooraleer de laatste atleet binnen moet zijn. De eerste ronde van 10 km loop ik zeer rustig om mijn krachten te sparen. Wel last van de warmte. Tegen de 2de ronde wordt het minder heet. Langzaam laat de vermoeidheid zich voelen. Ik drink zoveel ik kan : water, energiedrank en cola. In de 3de ronde eet ik een stuk appelcake, waarna het plots beter gaat. Maar in de 4de en laatste ronde zijn mijn energievoorraden leeg : veel gestapt, maar dat kon omdat ik nog 2 uur tijd had om 10 km uit te lopen of te stappen.
Rond 23.30 uur eindig ik met een mooie eindsprint. Nog een mooie foto, medaille en handdruk van de race director. Geen tijd of goesting meer voor ter plaatse te douchen. Ik ben totaal leeg, alleen nog genoeg energie om naar het appartement te gaan. Gelukkig helpt Rudy mij met de fiets en zakken uit de wisselzone. Ik val meteen als een blok beton in slaap.

Zondag 22 mei :
De hele dag uitgerust en enkele dutjes gedaan. Huid is redelijk verbrand aan rugzijde, benen en armen.

Maandag 23 mei :
Auto gehuurd en Lanzarote bezocht als toerist : El Golfo, kamelentocht te Timanfaya, La Santa, strand van Famara, stuk langs Haria en Mirador del Rio en dan via Arieta terug naar Puerto del Carmen.

Dinsdag 24 mei :
Lichaam voelt al beter aan, veel aan zwembad gezeten.

Woensdag 25 mei :
We verlaten het appartement om 12 uur en gaan richting vlieghaven waar het vliegtuig om 16 uur vertrekt. 30 graden warm. Eerst een tussenlanding in Tenerife.

Donderdag 26 mei :
om 1 uur 's nachts landen we te Zaventem. Transport naar huis en 2 uren slapen om vervolgens om 6 uur terug naar het werk te gaan. En goesting dat we hadden.....!!!